Nie. Zmiana formy współpracy wymaga zgody obu stron. Pracodawca nie może jednostronnie narzucić samozatrudnienia, jeżeli charakter pracy wskazuje na stosunek pracy.

Jeżeli praca wykonywana jest:

• w określonym przez zatrudniającego miejscu i czasie,
• pod kierownictwem (podporządkowanie),
• w sposób ciągły i osobisty,

to może oznaczać, że faktycznie istnieje stosunek pracy, niezależnie od nazwy umowy.

Nie. O rodzaju umowy decyduje rzeczywisty sposób wykonywania pracy oraz zgodny zamiar stron, a nie sama nazwa dokumentu.

Nie. Prawo do urlopu wynika z Kodeksu pracy i przysługuje wyłącznie pracownikom. Strony mogą jednak umownie ustalić przerwy w wykonywaniu zlecenia.

Tylko wtedy, gdy przedsiębiorca dobrowolnie opłaca składkę chorobową. Nie obowiązują tu pracownicze zasady wynagrodzenia chorobowego.

Nie. Przy umowie o pracę obowiązuje minimalne miesięczne wynagrodzenie za pracę, a nie minimalna stawka godzinowa.

Minimalna stawka godzinowa dotyczy:

• umów zlecenia,
• umów o świadczenie usług.

Obowiązuje minimalna stawka godzinowa, natomiast nie stosuje się pełnych zasad minimalnego wynagrodzenia właściwych dla umowy o pracę.

Co do zasady tak, ponieważ nie obowiązuje kodeksowa ochrona pracownicza ani ustawowe okresy wypowiedzenia, chyba że strony ustaliły je w umowie.

Typowe cechy stosunku pracy to:

• podporządkowanie pracodawcy,
• stałe godziny pracy,
• określone miejsce pracy,
• osobiste wykonywanie obowiązków,
• brak ryzyka gospodarczego po stronie pracownika.

Można zwrócić się do Państwowej Inspekcji Pracy lub wystąpić do sądu pracy o ustalenie istnienia stosunku pracy.